Yargıtay, çalışanların kendi aralarındaki kapalı WhatsApp grubundaki yazışmaların üçüncü bir kişi tarafından işverene iletilmesiyle gerçekleştirilen işten çıkarmayı haksız bularak, hukuka aykırı temin edilen bu iletiler nedeniyle işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi yönündeki kararı onadı.
Satış takım lideri olarak görev yapan bir çalışan, iş arkadaşlarıyla bulunduğu özel mesajlaşma grubundaki iletilerin işverene sızdırılmasının ardından tazminatsız şekilde işten uzaklaştırıldı. Şirket yönetimi fesih gerekçesi olarak gruptaki uygunsuz söylemleri gösterirken, çalışan ise haklarını aramak üzere yargıya başvurdu.
Dava sürecinde çalışan tarafı şu iddiada bulundu:
yazışmalar hukuka aykırı elde edildi, feshe dayanak olamaz
İşveren vekili ise feshin haklı gerekçelere dayandığını belirterek şu savunmayı yaptı:
işçi grupta kaba ve çirkin sözler kullandı, savunması alındı, haklı nedenle kovuldu
İlk derece mahkemesi, grubun kamuya açık olmadığını ve sunulan iddiaların yazılı delillerle ispatlanamadığını belirterek çalışanın tazminat talepleri ile haftalık 10 saatlik fazla mesai alacağını hüküm altına aldı. İstinaf incelemesini yürüten Bölge Adliye Mahkemesi, ispat yükümlülüğünün işverende olduğunu ve delil olarak gösterilen ekran görüntüsünün doğrudan hakaret barındırmadığını vurgulayarak yerel mahkemenin haksız fesih tespitini yerinde gördü.
Yargıtay İki Başlıkta Bozma Kararı Verdi
Dosyayı inceleyen Yargıtay, gizliliğin çiğnenmesi yoluyla elde edilmiş mesajların fesih gerekçesi yapılamayacağına kanaat getirerek kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıldığı yönündeki kararı tasdik etti. Yüksek Mahkeme, buna karşılık tazminatın hesaplanma biçimi ve fazla çalışma ücreti konusunda yerel mahkeme kararını bozdu.
Bozma gerekçesinde öne çıkan unsurlar şunlar oldu:
Kıdem ve ihbar tazminatı hesabında fesih tarihinden önceki geriye dönük 1 senelik ödemelerin aylık ortalamasının baz alınması zorunluluğu ile işverenin usuli kazanılmış hakkının korunması gerekliliği bildirildi.
İmzalı bordroların aksinin yazılı delille çürütülemediği, mesai saatlerinin net biçimde ortaya konulamadığı ve tanık beyanlarına göre fazla mesainin yalnızca denetim dönemlerinde gerçekleştiği gerekçesiyle fazla çalışma ücreti talebi uygun bulunmadı.
