İzlanda’da nesilden nesile devreden geleneksel aile soyadı uygulaması yerine, kişilerin ebeveynlerinin adlarına göre şekillenen özel bir isimlendirme yöntemi sürdürülüyor. Resmi kurallarla denetlenen bu yapı sonucunda, aynı hane içerisindeki aile üyeleri birbirinden tamamen farklı ikinci adlar taşıyabiliyor.
Ülkedeki adlandırma geleneğinde bireylerin ikinci adları, anne ya da babanın ismine belirli ekler getirilerek türetiliyor. Bütün haneyi tek bir soyadı çatısında birleştiren küresel uygulamanın aksine, bu yöntem nedeniyle ebeveynler, çocuklar ve kardeşler farklı adlandırmalara sahip olabiliyor.
Klasik soyadı modelinin bulunmaması, resmi kayıtlarda ve toplumsal yaşamda kişilerin asıl isimlerinin ön plana çıkmasını sağlıyor. Vatandaşların tanımlanması ve sıralanmasında ilk adlar temel alınırken, daha önce kaydı bulunmayan yeni isimlerin tescili ise yürürlükteki yasal mevzuat sınırları dahilinde gerçekleştiriliyor.
Kuşaktan kuşağa miras kalan aile soyadları ülkede tümüyle yasaklanmış olmasa da genel adlandırma kültürünü temsil etmiyor. Toplumun büyük bölümü, her yeni nesilde anne veya babanın adına bağlı olarak yenilenen geleneksel sistemi sürdürüyor.
